نوار بسته بندی شفاف

نوار BOPP (معمولاً مورد استفاده): فیلم پلی پروپیلن دو محوره به عنوان ماده پایه استفاده می شود. دارای شفافیت بالا، استحکام خوب و هزینه کم است و انتخاب اصلی مطلق برای بسته بندی روزانه و آب بندی کارتن است.

نوار PVC: فیلم پلی وینیل کلرید به عنوان ماده پایه استفاده می شود. از نظر بافت نرم تر، با چقرمگی و مقاومت در برابر سوراخ شدن قوی است، اما سازگاری با محیط زیست ضعیفی دارد و ممکن است هنگام گرم شدن تغییر شکل دهد. در حال حاضر به ندرت برای بسته بندی استفاده می شود.

نوار PET: فیلم پلی استر به عنوان ماده پایه استفاده می شود. استحکام و چقرمگی فوق العاده بالایی دارد (مشابه مواد بطری های پلاستیکی)، در برابر دمای بالا و پارگی مقاوم است و اغلب برای کارتن های سنگین یا زمینه های صنعتی خاص استفاده می شود.

چسب اکریلیک مبتنی بر آب-: سازگار با محیط زیست و غیر سمی، تقریباً بدون بو، شفافیت بسیار بالا و چسبندگی- طولانی مدت. با این حال، چسبندگی اولیه آن کمی ضعیف است و چسبندگی در محیط‌های{4}در دمای پایین به کندی کار می‌کند. برای سناریوهایی که نیاز به سازگاری با محیط زیست و کنترل بو دارند مناسب است.

چسب اکریلیک مبتنی بر{0}روغن: دارای چسبندگی اولیه قوی است و به سرعت و محکم می‌چسبد و آن را به جریان اصلی در بازار فعلی تبدیل می‌کند. اما ممکن است کمی بوی حلال داشته باشد و سازگاری با محیط زیست آن کمی کمتر از چسب{2}}بر پایه آب است.

چسب لاستیکی طبیعی: چسبندگی اولیه فوق العاده قوی و چسبندگی خوبی به سطوح ناهموار (مانند مقوای راه راه) دارد. با این حال، در دراز مدت مستعد پیری و زرد شدن است و ممکن است بقایای چسب باقی بماند.

نوار آب بندی کارتن: رایج ترین نوع، نیازهای عمومی بسته بندی را برآورده می کند.

نوار تقویت شده: الیاف شیشه یا سایر مواد تقویت کننده به نوار اضافه می شود. استحکام کششی فوق العاده بالایی دارد و برای بسته بندی اجسام سنگین یا اقلام شکننده استفاده می شود.

نوار نامرئی (شبیه به نوار نقابدار اما متفاوت): اگرچه به آن نوار شفاف نیز گفته می شود، اما معمولاً به نواری برای استفاده از لوازم التحریر اطلاق می شود. ویسکوزیته پایینی دارد و به راحتی پاره می شود و برای بسته بندی مناسب نیست.